سلام.بازم قصد نوشتن نداشتم اما انتظار داشتم که وبلاگهای مذهبی و ملی یه کم بیشتر به رویدادهای تاریخی کشورمون توجه داشته باشن. بازم عیبی نداره.بذارین اونا به بازیهای سیاسی مشغول باشن و ناخواسته مهره آمریکاییا و مخالفین ایران عزیز بشن.حقیقت هم همینه. بعضی از ما ندونسته داریم ماموریت مخالفین کشور رو انجام میدیم با دامن زدن به اختلافات سیاسی و مذهبی و... اصلا ولش کن.نمونه بارزش وبلاگ «جسد خیس» که با هک کردن برخی وبلاگهای ارزشی ندونسته تبدیل به یه مهره شده و جدیدا با هک وبلاگ یاران گمنام امام زمان (عج) سوتی بسیار بزرگی داده چون فکر میکرده این وبلاگ متعلق به وزارت اطلاعاته!!! آخه وزارت اطلاعات چه نیازی به وبلاگ داره.بدتر از اون وبلاگ نیروهای ویژه رو هم تهدید به هک کرده.احتمالا فکر کرده این وبلاگ مال نیروی اسمشو نبره یا من مامور سیا در ایران هستم شایدم فکر کرده پسر دایی بن لادنم!!!
دوستان انصافا دیگه دارم خسته میشم.از این همه آدمای روشنفکرنما که فکر میکنن باید به تنهایی تمام دنیا رو اصلاح کنن اما یادشون میره که اول باید خودشون اصلاح بشن. مصلح باید خودش صالح باشه.حالا فرضا هم که این وبلاگ هک بشه.چی میشه؟ ... هیچی.من بازم به کارم ادامه میدم اونم بدون وبلاگ چون واقعا دیگه حوصله وبلاگ بازی ندارم.آدم باید از همه بخوره.از خودی و دشمن. یه روز گروه جهاد مجازی مارو تهدید میکنه یه روز هم جسد خیس.داریم کجا میریم؟ دوست و دشمن قاطی شده؟ چه حکایت جالبی داریم.
البته من این آقا رو نمیشناسم و برام مهم نیست که ایشون چه طرز فکری داره فقط اینو میدونم که با این کارای بچه گانه داره وقتشو تلف میکنه.اینترنت اینقدر بزرگه که زدن یه وبلاگ جدید ساده ترین کار تو دنیاست و هک کردن یه وبلاگ ناچیز اثری توی طرز فکر من و امثال من نداره و هنری به حساب نمیاد.به عنوان برادر بزرگتر بهش نصیحت میکنم که این بچه بازیا رو بذاره کنار و به کارهای مفید مشغول بشه و فکر نکنه مهمترین کار تو دنیا هک کردن چهارتا وبلاگه که هر خنگ و خلی این کارو بلده.البته یه کم حق داره هر چی باشه جوونه دیگه هنوز زندگی رو سرش خراب نشده که بدونه زجرآورترین کار برای امثال من زنده نگهداشتن این وبه و روزی صدبار تصمیم میگیرم اونو تعطیل کنم و به زندگیم بیشتر برسم و خدا عالمه که تنها دلیل موندنم دوستان بسیار خوبمه که همیشه پشتیبان بنده بودن.
تو رو خدا ببخشید سرتونو درد آوردم . مثلا قرار نبود بنویسم ...!!!
* 12 تیرماه 1367 مصادف با 3 ژوئیه 1988 سالروز سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو آمریکایی «وینسنس» به فرماندهی کاپیتان «ویل راجرز»

شرح کوتاه حادثه:
روز 12 تیرماه 1367 هواپیمای ایرباس جمهوری اسلامی ایران با 275 مسافر و 16 خدمه فرودگاه بندرعباس را به مقصد دوبی ترک کرد.سطح پرواز این هواپیما 14000 پا تعیین شده بود.در ساعت 10:15 دقیقه محلی و 6:45 گرینویچ شروع به اوجگیری نمود و در ساعت 10:24 دقیقه به وقت محلی، سطح پرواز 12000 پا را گزارش نمود و از آن لحظه به بعد دیگر تماسی از طرف خلبان گرفته نشد.در واقع از این لحظه به بعد هواپیما مورد اصابت 2 فروند موشک سطح به هوای ناو وینسنس آمریکا قرار گرفته و در نزدیکی جزیره ایرانی «هنگام» منفجر و سقوط کرده بود.در این فاجعه تمامی سرنشینان هواپیما به شهادت رسیدند که 66 کودک زیر 12 سال، 52 زن و 46 نفر تبعه کشورهای یوگسلاوی، کویت، افغانستان، هندوستان، پاکستان، ایتالیا، شارجه و دوبی و وابسته نظامی پاکستان در ایران و خانواده اش در میان کشته شدگان بودند.
بعد از این حادثه شورای امنیت با تشکیل جلسه قطعنامه 616 (1988) را تصویب کرد که از طرف ایران دکتر ولایتی و از طرف آمریکا جرج بوش پدر حضور داشتن. خودتون بهتر میدونین تو اون قطعنامه چه چرندیاتی نوشته شده که بهتره ازش بگذریم.
ایران این موضوع رو به دادگاه لاهه کشوند که سازمان هواپیمایی کشوری سازمان ملل متحد (ایکائو) هم تنها به ابراز تاسف و تسلیت به بازماندگان اکتفا کرد و حادثه مذکور رو یه اشتباه غم انگیز توصیف کرد!!!

شرمنده چند روزی نبودم اما براتون سوغاتی آوردم ... یه کاغذ دیواری ( بک گراند!!!) از تیم های ویژه ضد تانک یگانهای ویژه بسیج ... این عکس کوچیکش ... عکس بزرگ هم در ادامه مطلب . ببینین اگه حال کردین یه صلوات برای آمورزش روح گناهکار این بنده حقیر بفرستین ... به استتار این شخص دقت کنین!

ادامه مطلب...

این عکس رو هم همین جوری به عنوان زنگ تفریح گذاشتم و عکس مذکور هیچ ارزش قانونی نداره! عکس مال نیروهای ویژه سپاه پاسدارانه ... ( از رو بیکاری این عکسو گذاشتم )

تو رو خدا ببخشید وبلاگ عکس بارون شده. فعلا هیچ چاره دیگه ای ندارم. امیدوارم صفحه خیلی سنگین نشده باشه

چند روز پیش با یکی از بچه ها رفته بودیم مناطق ییلاقی و سرسبز شمال. البته خونه خودمون هم شماله ها. اما ما نزدیک دریا هستیم و از کوهها یه کم دوریم. با اینکه میدونم منتظرین مطلب نظامی بدم اما دیدم حیفه این مناظر رو از دست بدین. جاتون خالی رفتیم تا جون داشتیم هلو و ازگیل ژاپنی خوردیم. گلاب به روتون تا 48 ساعت سیستم گوارشیم به هم ریخت!!! عکسا مربوط به منطقه « سرولات » شهرستان رودسر و روستای سرسبز و باصفای « جنگ سرا » میشه. بعد از اون دوره سخت و طاقت فرسا یه تفریح اینجوری لازم بود. بعد از دوره صورتم رو هم اصلاح کردم ( وای ... چه کار بدی!  ) تازه فهمیدم چقدر خوش تیپم. به خاطر همین هم حس خودشیفتگیم گل کرد هی ضرت و ضرت از خودم عکس گرفتم و با تقدیم جانانه ترین ریاکاری ها عکسا رو براتون میذارم.   فکر کنم تعدادشون 10 تاست. ببینین و حال کنین. شمال یعنی این!
قبلش یه توضیح : بعضی دوستان درباره نوشتن آدرس وبلاگ روی عکسا اعتراض داشتن. باور کنین خود منم میدونم که این کارا یه جور خوره بازیه ولی به خدا چاره ای ندارم. بعضی از نارفیقان از مطالب و عکسای وبلاگ سوء استفاده میکنن. البته پاک کردن این آدرسها از روی عکس هم کاری نداره ولی من خودمو موظف میدونم این کار رو انجام بدم و با این عمل تاکید کنم که عکسا منحصرا متعلق به وبلاگه نیروهای ویژه ست. خداییش قصد دیگه ای در کار نیست ...

من حتی وقتی میرم تفریح، تو آماده باش کامل قرار دارم. پوتین اسرائیلیم همیشه باهامه. تمام بچه ها منو با این پوتینا میشناسن. چهار ساله دارم پدرشو درمیارم هنوز آخ نگفته. خیلی توپه. باورتون میشه اینا رو بیست تومن خریده بودم! اونم از نمایشگاه بهاره!

یه نمای زیبا از روستایی که فکر کنم اسمش جنگ سراست.

وقتی صورتمو اصلاح میکنم میشم عینهو بچه قرتی ها. نه؟ خداییش!!!

تو رو خدا جاده رو حال میکنین ... حال میده آدم همین جا موکت پهن کنه با بچه ها بشینیم تخمه بشکونیم!

بدون شرح !!!

اینجا روی کوهه و شما وسط عکس میتونید دریای زیبای خزر رو ببینین ... چه ترکیب جالبی! 

هر وقت این عکسو میبینم یاد کارتون « بچه های مدرسه آلپ » میفتم. همون آنت و لوسین.

اینم یکی از نیروهای دورست. تو سری اول عکسای دوره فکر کنم اولین عکس مال ایشونه. با یه شلوار خاکستری و پیرهن سبز داشت راپل میکرد.تو این گردش ما دوتا با هم بودیم

روی کوه روبرو همش ویلا ساختن. این تهرانیای خرپول!  شیطونه میگه برم همه ویلاها رو با خاک یکسان کنما. هیچ ارزشی برا محیط زیست قائل نیستن. گند زدن تو طبیعت

آقا ما موقع رانندگی هم بلدیم عکس بگیریما!

اینم از سری دوم عکسای دوره شمال. راستی میخواستم یه چند تا عکس شخصی هم بذارم اما ترسیدم یه وقت خوشتون نیاد و با رویه وبلاگ همخوانی نداشته باشه. اگه دوست دارین بگین بذارم ... ایندفعه 10 تا عکس گذاشتم

 اینجا یه نما از جایی که کار راپل و صخره رو انجام دادیم

 ادامه مطلب...

چند تا عکس از این دوره اخیر که تو شمال داشتم براتون گذاشتم ... چند تا عکس از بچه های یگان ویژه ...!!! رو عکسا توضیح میدم ... توضیح هر عکس بالای اون آورده شده. برنامه تو مناطق سرسبز و جنگلی شمال آغاز شد و به مرور به سمت ارتفاعات حرکت کردیم. به همین دلیل برخی عکسا مناطق جنگلی و سرسبز رو نشون میده و برخی مناطق کوهستانی با ارتفاع زیاد. عکسا 15 تاست.

ادامه مطلب...

قبل از اینکه تو شمال دورمون برگزار بشه توفیق شد روز 13 خرداد تو راهپیمایی مصلی تا حرم همراه با خانواده های کارکنان دانشگاه امام حسین (ع) شرکت کنم . البته به دعوت یکی از دوستام . عکسای دوره نظامی شمالو تو مطلب بعد میذارم. البته به حساب ریاکاری نذارین. انجام وظیفه بود ... یا حق

سلام خسته نباشید. احتمالا متوجه برخی تغییرات جزئی تو متون وبلاگ شدین. برخی مطالب حذف شده و برخی دیگه هم دچار تغییرات شدن. حقیقتش ایجاد وبلاگ نیروهای ویژه در ابتدا برای من نوعی سرگرمی به حساب می‌اومد و قصد نداشتم خیلی روش وقت بذارم و انصافا هم هیچ وقت فکر نمیکردم تا این حد مورد توجه دوستان قرار بگیره. استقبال دوستان از هر قشر و طرز فکر و همچنین استقبال خانم‌ها از این وبلاگ همه و همه باعث عوض شدن طرز فکر من شد. البته ناگفته نمونه که از همون اول هم افرادی آگاهانه یا از روی ناآگاهی برخی تهمت ها رو به حقیر می‌زدن که صد البته موثر واقع نشد. این اواخر فشارها روی بنده یه کم زیاد شده و خیلی از دوستان به عناوین مختلف درباره سوء استفاده از این وبلاگ توسط افراد سود جو بهم هشدار دادن منم به دلایلی، خیلی این حرفا رو قبول نداشتم. اولین و مهمترین دلیل من این بود که مطالب وبلاگ نیروهای ویژه کاملا از منابع اینترنتی گرفته میشه و یقینا نمیتونه جنبه طبقه بندی شده داشته باشه چون این طلاعات غیر از من در دسترس تمام استفاده کنندگان از اینترنت ( حدود 800 میلیون نفر) قرار داره. تا اینکه امروز یکی از دوستانی که خیلی بهش اعتماد دارم ( با هم صیغه برادری خوندیم ! ) بازم در این باره باهام صحبت کرد و نهایتا به این نتیجه رسیدیم که برای راضی کردن بعضی دوستانی که نیت خیر دارن و برخی افراد که فقط قصد تفرقه آفرینی دارن در وبلاگ تغییراتی ایجاد کنم.
یاد آوری میکنم که وبلاگ نیروهای ویژه تا به حال چند بار تهدید به هک شد که من به هیچ عنوان مشکلی با این عمل ندارم و کسی که قصد چنین کاری رو داره خودش خوب میدونه که درست کردن یه وبلاگ جدید چقدر راحته و بهتره به جای تهدید و ارعاب، با من بوسیله ایمیل ارتباط برقرار کنن و مشکل کار رو مطرح کنن. اینطوری که خیلی بهتره.
ضمنا تجربه ثابت کرده که هر وبلاگ یا سایتی که هک بشه بعد از شروع به کار مجدد محبوبیتی چند برابر پیدا میکنه.
با تمام اوصاف ذکر شده بنده حقیر به عنوان نشون دادن حسن نیتم برخی تغییرات مفهومی و زیربنایی در وبلاگ اعمال میکنم تا ثابت کنم قصد سوئی در راه اندازی این وبلاگ نداشتم و اگر تقصیری از من سر زده فقط از خداوند طلب بخشش میکنم و نه از هیچ کس دیگه.
بازم از همه دوستان و همراهانم معذرت میخوام و تاکید میکنم که لحظه به لحظه حیات وبلاگ نیروهای ویژه مدیون حمایتهای دوستانمه که هیچ وقت منو تنها نذاشتن و از اینکه برخی مطالب به همراه نظراتشون پاک شده جدا معذرت میخوام.
تمام اعمال فوق برای اینه که  دیگه بهانه‌ای برای کسی نمونه.

سلام. هر سرباز هرقدر هم که وحشی ، حرفه ای و کشنده باشه باز هم یک انسانه و تو جنگها مواقعی پیش میاد که فوران همین انسانیت صحنه های بسیار زیبایی رو بوجود میاره. آلبوم ایندفعه تعدادی از همین صحنه هاست. بعضی از عکسا تکراریه و قبلا هم گذاشته بودم ولی خواستم بازم تو یه مجموعه منسجم اونا رو کنار هم بذارم. ضمنا عکسا کاملا متنوع انتخاب شده و سمت و سوی خاصی نداره.
البته قبلا هم گفته بودم که فعلا بنا به دلایلی نمیتونم مطالب صرفا آموزشی بدم ولی تلاش میکنم مطلب بعدیم درباره دفاع از شهر باشه. عکسا رو ببینین :

تولد کودک عراقی در بیمارستان نظامیان آمریکایی. آدمو یاد اون سخن معروف ( فکر کنم از جبران خلیل جبران ) میندازه : هرگاه کودکی متولد میشود نشانه آنست که خدا هنوز از انسان ناامید نشده. 

ادامه مطلب...

 حمله به مناطق شهری
سلام. مطلب این دفعه یه مطلب خشک و تاکتیکی درباره جنگ شهریه. حقیقتش خود من هم از این جور متن ها خوشم نمیاد و  حوصله خوندنش رو ندارم. اما برای کسانی که میخوان از پایه شروع کنن لازمه. اگه به من باشه یه اسلحه، یه کلت ، یه چاقو و چند پوند تی ان تی برمیدارم و نیم ساعته کل شهر رو تصرف میکنم ! و اصولا از این جور جنگولک بازیها خوشم نمیاد. مطلب رو بخونین شاید یه چیزایی متوجه شدین و به ما هم یاد دادین...

در حمله به مناطق ساختمانی و مسکونی ابتدا ماموریت یگان عمل کننده را مشخص نموده و سپس عملیات آغاز میشود. آنچه که در این گونه ماموریتها قابل دقت است این است که نیروهای آفند کننده ( مهاجمین به شهر ) قدرت مانور بیشتری دارند و امکان محاصره شهر را دارند و به تبع آن در پی محاصره و تشدید عملیات امکان تسلیم طرف مقابل وجود دارد. نیروی آفند کننده میتواند نقاط مختلفی جهت نفوذ و حمله انتخاب و از معابر موجود جهت نفوذ دادن عوامل و نیروهای خود استفاده کند.
دیگر اینکه نیروی آفند کننده به راحتی میتواند به انواع نقشه های موجود و راههای ارتباطی از طریق افراد محلی دست یابد.  

نحوه طرح ریزی:

طرح مانور : در طرح مانور ابتدا بایستی تلاش شود که شهر به طور کامل در محاصره قرار گیرد و از ورود و خروج و یا رسیدن امکانات به داخل شهر به طور کامل جلوگیری نمود. چنانچه به علتهای گوناگون شهر را نتوان به طور کامل محاصره نمود حداقل بایستی به موانع و عوارض حساس و حیاتی اطراف شهر مسلط شد و از آن برای ورود به شهر استفاده کرد و سپس شروع به پیشروی نمود و ساختمانهای اطراف شهر را مورد هجوم قرار داده و به سرعت نقاطی از شهر را تصرف نموده و تلاش شود که مدافعین را به فضاهای باز کشانده و ابتکار عمل را از آنان سلب نمایید. سپس اقدام به پاکسازی مناطق متصرفی نمایید و اگر لازم بود ساختمانها را به طور مجزا و دقیق مورد تفتیش قرار دهید. البته شیوه های پاکسازی کمی دشوار است و ان شاء الله بعدا مورد بررسی قرار میگیرد.

چنانچه لازم باشد نیروها از مناطق باز و مقابل دید و تیر دشمن عبور کنند بایستی در تاریکی شب و یا زیر آتش شدید بر علیه دشمن استفاده گردد. انواع اطلاعات مورد نیاز را از هر حیث بایستی از دشمن بدست آورد که شامل محل استقرار نیروهای دشمن ، نوع تجهیزات ، تعداد نفرات ، نوع ساختمانها ، معابر وصولی ، تاسیسات عمومی و ... است.
طرح آتش : شامل آتشهای پشتیبانی کننده سلاحهای سنگین و دوربرد ، هواپیما و سلاحهای منحنی زن. این نوع طرح در ابتدای حمله مورد استفاده قرار میگیرد زیرا معمولا نیروهای منظم در حمله به شهر آسیب پذیری بیشتری دارند و مدافعین دارای دید کامل و اختفا و پوشش هستند و از طرفی به علت وجود ساختمانها ، ضربه زدن به آنان مشکلتر است پس لازم است که قبل از شروع پیشروی از طریق هواپیما اقدام به بمباران نموده و با آتش سلاحهای سنگین نیز سنگرهای اصلی آنان را منهدم نمود. اگر چه در حمله به شهر معمولا سعی میشود که مراکز حساس و مهم شهر کمتر آسیب ببیند اما گاه مقاومت دشمن در داخل شهر باعث استفاده وسیع از انواع سلاحهای سنگین میگردد و همچنین از سلاحهای منحنی‌زن به علت اینکه دید و تیر کم است جهت از بین بردن موانع و مواضع در مابین ساختمانها استفاده می‌شود. استفاده از ماسوره های تاخیری برای منهدم کردن سنگرهای تقویت شده هم لازم است. اینگونه آتش ها می‌تواند قبل از ورود به شهر به استحکامات دشمن آسیب زیادی برساند و از سلاحهای مستقیم زن هم برای مواضع مشکوک دشمن استفاده کرد.
آتشهای همراه : شامل مسلسلها که میتوان جهت پوشش دادن نیروهای پیشروی کننده استفاده کرد و از جابجایی نیروی دشمن استفاده نمود. موشکهای ضد تانک برای برای فروریختن دیوارها یا ایجاد شکاف در بدنه ساختمانها. در این مواقع میتوان از تانکها نیز استفاده کرد البته لازم به ذکر است که معمولا تانکها به صورت تکی اقدام به پیشروری نمیکنند زیرا آسیب پذیری زیادی دارند و ممکن است مورد حمله سلاحهای ضدتانک دشمن قرار گیرند.
سایر طرحها :
در این زمینه میتوان نحوه استفاده از نیروهای احتیاط و ادوات و جنگ افزارها را به صورت طرحهای حامل و جامع تهیه نمود و در خصوص تصرف شهری از آنان به نحو مقتضی استفاده نمود. از قبیل نیروهای احتیاط ، زرهی ، هواپیما ، هلی کوپتر ، گازهای شیمیایی ، مهندسی ، بهداری و مخابرات که نحوه استفاده هرکدام را به صورت گذرا مورد اشاره قرار میدهیم.
 احتیاط : معمولا در فواصل نزدیک از یگانهای عمل کننده قرار میگیرند زیرا به علت محدود بودن راههای مواصلاتی ایجاب میکند که همیشه در دسترس قرار گیرند.
زرهی : برای از بین بردن سدها و مواضع و خصوصا تاثیر روانی آن و یا احیانا حمل نیروهای پیاده و حمایت از نیروهای خودی.
توپخانه : جهت اجرای آتش شدید و قوی علیه سنگرهای محکم و نقاط تجمع دشمن.
هواپیما : برای شناسایی، بمباران مناطق تجمع نفرات و ادوات دشمن ، فروریختن اعلامیه و ...
هلی کوپتر : جهت از بین بردن ادوات و تانکهای دشمن ، شناسایی ، کنترل عبور و مرور ، انهدام نقاط مستحکم و فروریختن اعلامیه.
گازهای شیمیایی : جهت گرفتن قدرت دشمن. البته از گازهای خفیف استفاده شود که تلفات جانی نداشته باشد و صرفا برای از کار انداختن دشمن است. و مهم است که ظرافت به خرج دهید زیرا نیروها نزدیک به هم بوده و احتمال میرود در حین استفاده نیروهای خودی نیز دچار آسیب گردند.
مهندسی: برای سرعت بخشیدن در ساختن و یا از بین بردن موانع و جمع کردن آنها مورد نیاز است.
بهداری: جهت کمک کردن به مجروحین و مداوای مصدومین.
مخابرات و ارتباطات : برای ایجاد سیستمها و نگهداری شبکه های مخابراتی. البته در میان ساختمانهای بلند و فشرده ارتباط رادیویی مختل میشود و بهتر است از پیکها و سیستمهای با سیم استفاده شود.
تامین : جهت حفاظت از خطوط خودی و جلوگیری از نفوذ دشمن و عوامل آنان.
پشتیبانی و لجستیکی : رساندن به موقع مایحتاج یگانها و نیروهای درگیر در تمام زمینه ها .

هجوم نهایی : در این مرحله پس از محاصره کامل شهر و یا تصرف نقاط حساس اطراف شهر و بدست گرفتن نقاط اتکا و به اصطلاح بدست آوردن جای پا با طرحهای از قبل پیش بینی شده هجوم به طور وسیع و سریع آغاز میشود و مناطق باقیمانده از دست دشمن خارج شده و مناطق تصرف شده با دفت تمام پاکسازی میشود .

تا حالا شده تو جنگل گیر کنین و مجبور بشین جک و جونور بخورین . مثلا ناهار یه لاک پشت میل کنین. واسه من پیش اومده.

 
البته بازم عکس هست اما فکر نمیکنم دوستانی که عضو انجمن های حمایت از حیوانات باشن خیلی خوششون بیاد کباب شدن یه لاک پشت رو ببینن ... تا بعد ... یا حق

قبلا آلبوم تصویری عراق رو نوشته بودم که مورد استقبال دوستانم قرار گرفت و حالا آلبوم تصویری فلسطین ...
برای دیدن توضیح تصاویر موس رو به مدت یک ثانیه روی عکس نگه دارین. ضمنا عکسا اتفاقی انتخاب شده و سعی شده بین عکسا ارتباط خاصی وجود نداشته باشه. فقط می خوام بدونم بعد از دیدن تصاویر چه احساسی بهتون دست میده.
به ادامه مطلب مراجعه کنین . این مجموعه شامل 33 تا عکسه که هدیه منه به همه دوستان بهتر از جانم.

 ادامه مطلب...